DRIFTING FALLING RECORDINGS

Kind words from Caleidoscoop, so far as we can tell. Can anyone provide a accurate translation? Hit us up in the comments.

Het label met de perfect uitgekozen naam Drifting Falling is er één om in de smiezen te houden met hun grote hoeveelheid droommuziek. Dat geldt ook zeker voor de Britse muzikant Matt Bartram, die de afgelopen 9 jaar vooral met Air Formation en daarnaast The Static Silence op uitstekende en veelal shoegazende wijze van zich heeft laten horen. Hij is van de tweede generatie schoenen starende artiesten, maar blinkt daar dan ook echt al jaren in uit. Dat blijkt maar eens te meer met zijn tweede solo cd Left To Memory, waarop hij overigens alles zelf speelt en zingt. Alleen in één nummer krijgt hij hulp op de 12-snarige gitaar van zijn makker Christian Savill (Slowdive, Monster Movie). Hij zet van die heerlijk warme met softnoise gevulde gitaarmuren op, die me naast Air Formation doen denken aan die van Slowdive met de gruizige inbreng van een Flying Saucer Attack. In de meer percussie gerichte stukken waarbij de noise iets meer overheerst koerst hij ook richting The Jesus And Mary Chain. Denk daarbij nog aan dat melancholisch lieflijke van de House Of Love, de desolate uitwaaierende gitaarpartijen van Roy Montgomery en het ijle van Sigur Rós, gelardeerd met een vleugje dampende seksmuziek van de Cocteau Twins en je hebt het plaatje aardig compleet. Maar dat plaatje klinkt toch ook als steengoede muziek in je oren zou ik zo zeggen. Mooier hoef ik ook het niet te maken.

Read the original review

[EDIT: There's a translation from Emiel in the comments.]

There is the great review of the new Matt Bartram album, “Left to Memory” in the latest Textura.

In the liner notes to his second solo release (Arundel, the first, was released in March 2008), Air Formation’s Matt Bartram offers the gentlemanly suggestion: “This album will sound best when played loud so please turn it up.” Subjecting oneself to the album’s forty minutes of shoegaze songcraft, one doesn’t only undergo a thorough excavation of one’s ear canals but also experiences a heady and enveloping rush of guitars, programmed drums, and echo-drenched vocals (the gear listed at Bartram’s MySpace page includes Fender Jazzmaster, Jaguar, Telecaster & Thinline, Fender Jaguar Bass VI Custom, Guild Starfire III, synths, Farfisa).

Read the review

Textura has selected Drifting Falling as one of its Ten Favourite Labels of 2009.

Every November, just as we’ve done since 2005, we pay tribute to ten labels that have stood out from the crowd and brought us multiple hours of listening pleasure throughout the year. This installment’s selections are a typically wide-ranging group, with the labels collectively representing an encompassing stylistic range. Many are based in the US, while others call Singapore, Berlin, London, and Nottingham home.

Read the full article

There’s a great interview with Gareth Dickson in Textura. Below is an excerpt:

Gareth Dickson’s Collected Recordings caught our ear in a major way upon its release earlier this year, so much so that it’s remained pretty much a listening fixture ever since. The disc deftly merges Dickson’s varied musical interests—ambient electronic treatments (by way of Eno and Aphex Twin) and classic acousic folk (of the Nick Drake kind)—into an oft-beautiful set of entrancing songs and instrumentals. Having worked with Vashti Bunyan and Max Richter, Dickson’s got many a story to tell, and we were lucky to be apprised of a generous number of them during a recent interview with the Glasgow-based musician. Based on his comments regarding his most recent musical output, it should be fascinating to monitor the paths his future music follows.

Read the full interview