Caleidoscoop review Matt Bartram’s “Left to Memory”

Kind words from Caleidoscoop, so far as we can tell. Can anyone provide a accurate translation? Hit us up in the comments.
Het label met de perfect uitgekozen naam Drifting Falling is er één om in de smiezen te houden met hun grote hoeveelheid droommuziek. Dat geldt ook zeker voor de Britse muzikant Matt Bartram, die de afgelopen 9 jaar vooral met Air Formation en daarnaast The Static Silence op uitstekende en veelal shoegazende wijze van zich heeft laten horen. Hij is van de tweede generatie schoenen starende artiesten, maar blinkt daar dan ook echt al jaren in uit. Dat blijkt maar eens te meer met zijn tweede solo cd Left To Memory, waarop hij overigens alles zelf speelt en zingt. Alleen in één nummer krijgt hij hulp op de 12-snarige gitaar van zijn makker Christian Savill (Slowdive, Monster Movie). Hij zet van die heerlijk warme met softnoise gevulde gitaarmuren op, die me naast Air Formation doen denken aan die van Slowdive met de gruizige inbreng van een Flying Saucer Attack. In de meer percussie gerichte stukken waarbij de noise iets meer overheerst koerst hij ook richting The Jesus And Mary Chain. Denk daarbij nog aan dat melancholisch lieflijke van de House Of Love, de desolate uitwaaierende gitaarpartijen van Roy Montgomery en het ijle van Sigur Rós, gelardeerd met een vleugje dampende seksmuziek van de Cocteau Twins en je hebt het plaatje aardig compleet. Maar dat plaatje klinkt toch ook als steengoede muziek in je oren zou ik zo zeggen. Mooier hoef ik ook het niet te maken.

Read the original review


[EDIT: There’s a translation from Emiel in the comments.]

4 Comments

  1. Emiel
    October 31, 2009

    I wish my English was a little better, but this is more or less what the review says (I hope;):

    The perfectly named Drifting Falling label with their large amount of dreamy music is one to keep an eye on. So is British musician Matt Bartram, who gave us some great shoegaze the past 9 years with his bands Air Formation and The Static Silence. He’s from the second wave of shoegaze and really excels in that for years now. His second solo album Left To Memory, where he plays and sings everything by himself, proves this. On one track, he gets help from his friend Christian Savill (Slowdive, Monster Movie) on the 12-string guitar.
    He puts on these wonderfully, warm noisefilled guitar walls, which, beside Air Formation, remind me of Slowdive and Flying Saucer Attack. In the parts where percussion and noise have the upper hand you can also hear the sound of The Jesus And Mary Chain. If you also take the melancholic sweetness of House Of Love, the desolate swarming guitars of Roy Montgomery and the rarefied of Sigur Rós, interlaced with a hint of streaming sex-music of Cocteau Twins, and you’ll have a complete picture. A ‘picture’ that sounds like excellent music, I would say. I don’t need to make it any better than that.

    Reply
  2. Jon
    October 31, 2009

    Thanks for the translation Emiel!

    Kind regards,
    Jon

    Reply
  3. Tom
    November 3, 2009

    Excellent review and translation. I’m afraid my high school German has gone by the wayside. Terrific job.

    Reply
  4. Jon
    November 3, 2009

    Thanks, Tom. It’s in Dutch.

    Reply

Leave a Reply to Emiel

Cancel Reply

Solve To Submit: * * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.